Zondag 9 Mei 2004

Even heel kort want de F1 race begint zo meteen. Helen zit te genieten in Brunei, ze hebben een druk programma maar het is allemaal goed geregeld. Vanavond hebben ze het conference diner. Het hotel is absoluut fantastisch. Hier in Beijing gaat het prima, we hebben een week vrij gehad en moesten daarom zaterdag en zondag werken. Yoran had zich zaterdag enigzins misdragen bij Lan. Lan heeft geen controle meer over hem. Ik ben zondag dus maar thuis gebleven want dat kon zo niet. Tja, ze is het zelf schuld. Altijd maar toegeven. De rest van de week ging het prima, het was uitstekend weer en we hebben iedere dag gebarbequed. De kinderen vinden het fantastisch, met name als er biefstuk (!) is.

Ik heb gisteren onze vakantie voor October geboekt ... Bali. We gaan samen met Jeff en Susan Carter Smith. Over 10 dagen wordt ik ... 40 ... tja.

Zondag 2 Mei 2004

Het 4e ding van afgelopen week was natuurlijk ... SARS. Het is weer terug, alhoewel niet te vergelijken met afgelopen jaar. Er is zeker geen paniek en op straat is er eigenlijk niets te merken, met uitzondering van een enkeling die en mondkapje draagt. Het zal wel meevallen deze keer, er is nog niemand gevonden die niet direkt in kontakt is geweest met de laboratorium werkers waar het weer is begonnen. Op het vliegveld word er natuurlijk wel op temperatuur gecontroleerd.

Het heeft deze week 3 van de 7 dagen geregend, dat is werkelijk uniek voor Beijing. Het is nog steeds koud, alhoewel we 2 keer een BBQ hebben gehad (met truien aan). Yoran heeft deze week een sportdag gehad. Helen is geweest (ik kon natuurlijk weer eens niet). Het was erg goed, Yoran deed uitstekend mee. Dat heeft de school toch maar goed voor mekaar, complimenten. De tekening van Yoran was op alle T-shirts afgedrukt - op de voorkant, kijk maar eens bij de nieuwe foto's.

Helen gaat deze week naar Brunei voor een Shell conferentie, ze vertrekt de 5e en is de 11e weer terug. Ik ga de 11e weer naar Japan... en zo reizen we maar wat af. Helen d'r broer en moeder komen 16 Mei voor 2 weken, vorig jaar moest dat tripje op het laatste moment worden gecanceld vanwege SARS ... en nu maar hopen dat SARS niet erger wordt.

Zondag 25 April 2004

Vier dingen deze week. Op de eerste plaats lazen we net in de Telegraaf dat er sinds gisteren een 9 jarig jongetje wordt vermist in Berg en Terblijt. We zullen snel bellen om eens te kijken wat er aan de hand is. Op de tweede plaats, het regent in Beijing. Eigenlijk de eerste keer sinds begin November toen we die zware sneeuwbui hebben gehad. Normaal vinden we dat natuurlijk helemaal niet erg, maar vanmiddag hadden we net bij vrienden een barbeque gepland, minder geslaagd dus. Wat er nog bij komt is dat het nu dus koud is en de verwarming in huis is net omgeschakeld naar koeling, we lopen nu dus allemaal in dikke truien rond. Ten derde: het is in Limburg natuurlijk nu de tijd van de witte asperges. Die hebben wij hier niet echt, er zijn een of twee restaurants die ze af en toe op het menu hebben, maar ... we komen net uit de winkel terug en daar hadden ze ... paarse (!!) asperges, geimporteerd uit Amerika. Ik heb ze net geproefd, smaken goed maar kunnen toch niet tippen aan de echte witte. Ik weet niet meer wat het vierde ding was...

De kinderen van de klas van Yoran hadden allemaal een tekening moeten maken voor de komende sportdag op school. De twee mooiste tekeningen zijn uitgekozen en worden op de T-shirts van de sportdag gedrukt. Die van Yoran is er bij, wij hebben hem nog niet gezien, maar hij zegt dat hij van "my country" heeft getekend, Nederland dus.

Gisteravond hebben we een bal gehad van school in de China Club, het thema was "Shanghai Chic". Het was beduidend minder formeel dan de normale bals, en erg goed geslaagd, die moeten ze erin houden.

De mei vakantie staat eraan te komen, maar we gaan deze keer nergens naar toe. We zijn nu aan het nadenken over de October vakantie, wordt waarschijnlijk Bali. Bali is weer sterk aan het opkomen maar is nog steeds erg goedkoop en we hebben er weer veel goede dingen van gehoord. Dat gaan we dus maar eens proberen. We gaan samen met Jef en Susan Carter-Smith en Rebecca (zit bij Yoran in de klas).

Zondag 18 April 2004

Het is zomer in Beijing met 25 to 30 graden Celcius. Toen Jan en Marianne aankwamen was het nog koud, ze hebben hier jassen moeten kopen, maar tijdens hun vakantie werd het al beter. De afgelopen week was gewoon fantastisch. Dit zijn de beste weken van het jaar met nog geen muggen en andre ongedierte. Het afgelopen jaar waren dit erg vreemde weken, het begin van de grote SARS paniek. Helen en de kinderen waren toen net naar huis en de Chinezen begonnen fors in paniek te raken. Gelukkig hebben we dit jaar nog geen nare ziekten. De kippengriep is eigenlijk vrij gemakkelijk aan ons voorbij gegaan.

Zaterdag avond zijn we Japans gaan eten met 4 koppels en daarna na Hard-Rock Cafe voor een redelijk aantal biertjes. Gezellig. Vanmiddag hadden we een barbeque om bij te komen van de moeilijke nacht. Ikzelf ben zaterdag middag pas terug gekomen van Japan waar ik 4 dagen in Tokyo ben geweest. Het was voor mij de eerste keer in Japan en het is uitstekend bevallen. Bahalve dan natuurlijk dat alles peper-duur is. Maar Tokyo is schoon, alles werkt en het is veilig. Ja, daar wil ik nog wel een keer naar terug. Ik weet nog niet of het wel zo fantastisch zou zijn om te wonen maar voor een business trip, OK.

We hebben vorige week een ouderavond gehad voor Esmee, waar Esmee zelf moest uitleggen hoe alles op school gaat, wat er goed is en wat ze wil verbeteren. Ze noemen dit "Student Led Conferences". Eigenlijk best wel goed, alles was prima voorbereid door de kinderen en het dwingt hun zelf om eens even na te denken over wat ze zo allemaal doen en waar het eea. nog verbeterd kan worden. Morgen is het weer maandag en gaan we er weer gewoon tegenaan. De mei vakantie komt eraan, Helen gaat naar Brunei voor een Shell conferentie. De kids en ikzelf blijven gewoon in Beijing.

Zondag 11 April 2004

Alles is relatief, Einstein had gelijk: tijd vliegt, en wij naar Beijing, en ik moet zeggen, dit waren toch zeker de korste 7 dagen van ons leven. En dan wilde ik het nu allemaal even in perspectief zetten..... Wij zijn de familie Nieuwerf.com (Marianne, Marijne, Timo, Casper en Jan, teken onder) en wonen in de jungle van Borneo. Het is slechts een kleine vlucht regenwulpen van B naar B, maar vertel mij dan toch eens, waarom lopen wij als complete provinciaaltjes door dit land? Lidomarktespressopleinvandehemelsevredeverbodenstaddamesshoppenenetenmannendrinkendinomuseumhutongfietstoerchineesemuurlatinospaasontbijt later: Eieren zoeken in China.... Ron en ik hadden er zeker drie verstopt in de muur, maar we zeiden niet welke kant. Ik ben bang. Maar ook dat ik eerst de digitale photos moet editen, de stukken films mag plakken en dan pas besef wat we allemaal hebben gedaan en gezien. En de lol is dat de familie Essers doen alsof het allemaal zo gewoon is............... zucht....... Hartlijk en ludiek...... het laatste slaat natuurlijk op hun leven alhier in het gele..... Morgen vliegen wij weer terug naar het klamme van het regenwoud.... gevuld met het warme hartelijke indrukwekkende leven dat l'Essers hier lijden..... Maar weet je wat: zeg maar niet tegen iedereen hoe geweldig we het hier hebben gehad, anders willen ze allemaal ook langskomen (en terecht). Goed, tijd voor cappo en presso, de laatsten van velen deze week......

Zondag 14 Maart 2004

Even heel kort deze keer, geen tijd. Vandaag hebben we een feestje gehad van Esmee d'r klas, een lunch in een Italiaans restaurant dat eigenlijk ook een boerderij is. Wel gezellig. Gisteravond was er een groot bal op ons compound. Iedereen was in kleren van de jaren 60-70-80 verkleed. Ze hadden goede muziek en het was dus erg gezellig. Esmee d'r pianoles vanochtend was dus niet echt zo welkom...

De twee baby konijntjes hebben hun eerste nacht buiten niet overleefd. Het moeder konijn heeft zich er blijkbaar niet zoveel van aangetrokken. Maandagochtend hadden we dus een begrafenis, met Yoran heel stoer de twee konijntjes oppakken en naar de gegraven kuil dragen. Esmee kon de tranen niet onderdrukken en heeft toen maar een grafsteen gemaakt... Tja.

Komende vrijdag gaan we t/m maandag een lang weekend naar Shanghai, dat hadden we al vorig jaar gepland, maar vanwege SARS is dat toen uitgesteld.

Zondag 7 Maart 2004

De gasten zijn inmiddels weer allemaal veilig in Nederland aangekomen, we nemen aan dat de terugreis soepeltjes is verlopen. Ikzelf ben 4 dagen in Singapore geweest, altijd wel lekker die temperatuur. Nog 4 weken en dan komen Marjan, Jan en de kinders Nieuwerf en komende week zal Marleen Peters waarschijnlijk even op bezoek komen, gezellig.

Vanochtend scheen het zonnetje en uit de wind was het erg lekker. Ik zat net buiten toen ik plotseling een klein konijntje zal langsrennen ... Gisteren hadden we de konijnenren afgemaakt en de twee konijnen zaten er in ... Tja, daar wisten we dus niets vanaf. Esmee heeft onmiddelijk de hele buurt gebeld dat ze een klein konijntje had, en na vijf minuten zoeken in de tuin hadden we er nog een gevonden, een zwarte en een wit-zwarte. Waarschijnklijk ongeveer een week oud. We hebben het hol in de grond gevonden waar ze in zaten. Erg schattig, nu maar eens kijken of ze blijven leven.

Ik hoop dat als Jan en Marjan komen we de BBQ naar buiten kunnen brengen, dat zou wel mooi zijn (nee niet voor de konijnen...). Jan was degene die in Noorwegen zo weg was van Weber BBQs dat ik er uiteindelijk ook maar een heb gekocht. Die hebben we dus nog steeds, al zijn de poten met de verhuizing vanuit Noorwegen kwijt geraakt.

Gisteravond hebben we een Charity bal gehad, thema "Heaven and Hell". Wel gezellig maar niet zo als andere bals, ze hadden geen band maar een DJ, ik vond dat minder geslaagd.

Zondag 29 Februari 2004

Deze week schrijven Leon en Edwin het wekelijkse verslag, omdat zij voor het eerst in Beijing zijn, Mam en Jose zijn al vaker hier geweest. We zijn op maandag 23 februari om ongeveer half 9 geland in Beijing. De vlucht was korter dan verwacht, 8 uur en 20 minuten. We werden opgehaald door Ron, hebben de koffers naar hun huis gebracht, even gezeten, en daarna meteen op pad naar de eerste markt. Hier hebben we van Helen les gekregen in het afdingen (heel belangrijk). Dinsdag zijn we naar het Zomerpaleis geweest. Adembenemend mooi. Op de terugweg hebben we kennis gemaakt met het chaotische verkeer. Op een gegeven moment stond alle verkeer vast op een grote kruising. Niemand kon meer voor of achteruit. Na enkele minuten stilstaan was Helen het zat en besloot ze uit te stappen om het verkeer te gaan regelen, dit maakte weinig indruk op de Chinezen, maar zag wel erg grappig uit.

Woensdag naar het gigantisch grote plein van de Hemelse Vrede en naar de Verboden Stad. Dit is het grootste paleizencomplex ter wereld. Heel indrukwekkend. Donderdag naar de Temple of Heaven en daarna naar de parelmarkt waar je ontzettend veel spulletjes kunt kopen tegen belachelijk lage prijzen. Doordat alles zo goedkoop is, kun je wel blijven kopen. Vrijdag zijn we met een riksjafiets rondgereden door de Hutongs, honderden jaren oude volksbuurten die nu in rap tempo worden gesloopt voor nieuwbouw. 's Avonds naar een acrobatenvoorstelling in het Theater. Dit is ongelooflijk wat deze mensen kunnen. Zaterdag naar de grote Chinese muur. Ook dit was fantastisch, stralend weer, zodat we heel ver konden kijken. Al met al hebben we deze week een heel druk programma afgewerkt en doen we het vandaag rustig aan, zodat we morgen uitgerust aan de terugreis kunnen beginnen. Met name Leon vond de gastvrijheid fantastisch, en waardeert de moeite die gedaan werd om ons alles naar de zin te maken. Helen en Ron en Esmee en Yoran, hartstikke bedankt voor deze belevenis!

Zondag 15 Februari 2004

Esmee en ikzelf komen net terug van piano-les op haar school. Ze vindt het nog steeds leuk, houden zo! Gisteravond hebben we weer eens een gala-bal gehad. Deze keer het Australische bal, er waren ongeveer 800 mensen (helemaal vol) en het thema was "Rocking in the Hutong". De band was goed alhoewel ze lang pauze namen, beginnen om 10 uur, 1 uurtje spelen, 1 uur (!) pauze, 1 uurtje spelen, klaar. Ze kwamen uit Hong Kong en hadden veel Australische muziek. Het was gezellig. Onze chauffeur was deze keer aan de beurt om te rijden, een late avond dus.

Op de terugweg werden we weer eens herinnerd hoe slecht de Chineze kunnen rijden. Op de derde ringweg (3 banen aan elke kant en een vrij hoge rand in het midden) was aan de andere kant een auto over (!!) de middenrand heen gevlogen, onze weghelft op en op de kop tegen een auto aan... Het was net 5 minuten voor ons gebeurd! Het zal je maar overkomen!

We hebben deze week een paar smerige dagen gehad met een kleine zandstorm. Het probleem was dat een van de deuren in de computerkamer een klein stukje open stond, alles lag dus onder het heel fijne zand. Je kon het bijna niet zien, maar wel voelen. De computer werkt nog wel. Het weer is verder prima, als dat over 1 week nog steeds zo is hebben onze gasten veel geluk.

We zullen overigens even moeten puzzelen hoe we dat met tripjes gaan doen, we hebben geen grote auto deze keer. Ophalen van het vliegveld lukt wel, dat doe ikzelf. Daarna zullen we wat met taxis moeten doen (of een vriend van Mr. Ma, we zullen wel even zien.)

Helen is weer fors aan het werk, bedrijven sturen weer veel nieuwe mensen naaar Beijing die rondgeleid moeten worden (niet Shell). Ikzelf moet komende week weer eens op pad, deze keer 1.5 dag naar Hong Kong, dat is lang geleden dat ik daar geweest ben dus dat is wel weer eens leuk.

Voorgaande weken

Klik op: vorige weken.