Zondag 8 Februari 2004

Nog 2 weekjes en dan komen oma, tante Jose, Edwin en Leon naar Beijing. Ze blijven maar een week dus dat wordt uitkiezen welke attracties ze kunnen bekijken. Als het weer zo is als vandaag hebben ze het schitterend, geen wind, blauwe lucht (als je door de standaard vervuiling heen kijkt - overigens is dit wel makkelijk in de zomer, je verbrand bijna niet) en een heerlijke temperatuur. We zullen zien. Omdat ze maar een weekend hier zijn kan ik helaas zelf niet veel mee op pad. Ik heb niet veel ruimte om vrije dagen op te nemen. We zullen zien. De kinderen kijken er al naar uit.

De school is weer in volle gang, Esmee heeft weer "After School Activities" en deze keer heeft ze gekozen om te zingen in een koor met daarnaast op zondag ochtend pianoles, gelukkig niet al te vroeg. Yoran wil het liefst door Lan opgehaald worden van de bus, toen ik er laatst een keer was was hij teleurgesteld. Hij zit nu Bob de Bouwer op de computer te spelen.

Ik ben gisteren met hem naar B&Q geweest. Dat is de engelse versie van de Gamma die net in Beijing is geopend. Het is de grootste B&Q ter wereld, ik schat zo'n 10 keer een normale Gamma, gigantisch. Yoran vond het fantastisch, boren, schroeven, electriciteit, noem maar op. Ik ben natuurlijk in m'n nopjes, eindelijk kan ik pluggen en zo iets kopen.

Ondanks het feit dat het project waarmee we aan het onderhandelen zijn nog steeds niet vooruit wil blijven we inmiddels zeker tot en met eind van dit jaar, en misschien eerste kwartaal 2005 in Beijing. Daar zijn we wel blij mee, ondanks de moeilijke werkomgeving hebben we natuurlijk een goed leven, en met name de school van de kinderen is absoluut fantastisch.

Van de zomer hebben de kinderen al vroeg vrij, half Juni komt Helen naar Nederland, waarschijnlijk eerst naar Limburg. Ze zullen ook nog bijna 2 weken in Canada zitten (midden Juli), daarna weer in Nederland en 7 Augustus of zo iets weer naar Beijing. Ikzelf weet het niet zeker maar probeer om 1 week naar Canada te gaan en de laatste 2 weken in Nederland.

Ik zal vandaag weer wat nieuwe fotos van Australie op het web zetten.

Zondag 1 Februari 2004

Hier zijn we dan weer. We zijn inmiddels een week terug in Beijing en redelijk gewend aan het koude weer. Gelukkig is het overdag ergens tussen de 5 en 8 C dus dat valt mee. De laaste dag in AUstralie (na 4 weken >30C gehad te hebben) keken we op CNN en zagen dat Beijing -12C was. Ruim 40 C verschil! Brrr. En we hadden natuurlijk geen jassen bij ons. Gelukkig toen we aankwamen was het iets opgewarmd en de chauffeur had de auto warm gestookt.

Onze vakantie in Australie was fantatstisch. Lang maar we hebben ons niet verveeld. We waren aan het eind wel klaar om weer naar huis te gaan "we willen niet weer naar een restaurant" werd de laatste dagen een paar keer gehoord. Maar, het moet gezegd worden de kinderen hebben zich uitstekend gedragen. Heel goed zelfs.

Eens even kijken, na 2 kerstparties (een bij ons thuis en een bij Susan en Jeff Carter Smith), zijn we 2e kerstdag 's ochtends vroeg vertrokken naar Singapore. DIt is een vlucht van ongeveer 6 1/2 uur, maar het is met Singapore Airlines dus dat betekent video en spelletjes beschikbaar voor iedereen ook in de economy class. Een gemakkelijke vlucht dus. Yoran heeft de animatie van Mr. Bean (hij noemt hem mister Beans) wel 5 keer gezien. In SIngapore hadden we een stopover van 4 1/2 uur. Dit is lang maar er is geen beter vliegveld dan Singapore voor een dergelijk stopover. De tijd vloog om. Daarna in de avond op het vliegtuig naar Melbourne. Yoran sliep vanaf minuut 5. Ook dit dus geeen probleem. Zowel Helen als ikzelf hebben minder geslapen. Gelukkig was er maar 2 uur tijdsverschil tussen Melbourne en Beijing dus geen last van jetlag. We kwamen vroeg aan en Vince en Andrea en de drie kids stonden ons al op te wachten. Dat was dus een gezellig weerzien. Een half uurtje rijden en we waren bij hun thuis. Ze zijn goed gesetteld hebben een mooi huis en hebben het dus goed naar hun zin.

Ik zal per lokatie waar we geweest zijn de hoogte punten even opnoemen. Alles opschrijven is te veel want het was een fantastische vakantie. Ik zal ook proberen om allerlei foto's uit te kiezen en die op het internet te zetten. Dat zal wel een tijdje duren.

Melbourne: een hoogtepunt is natuurlijk dat we Vince en Andrea weer zien en ook op 30 December Michelle en Anthony die vanuit Dubai ook in Australie op vakantie waren. En zelfs Richard Dickman en familie die vanuit Beijing Riviera in Melbourne op vakantie waren. Een reunie dus, erg gezellig. Melbourne is een mooie stad, met een fantastische botanische tuin (een enorm groot park), ik persoonlijk vind Sydney overigens beter, maar smaken verschillen. De reis naar Port Fairy over de Great Ocean Road was zeer bijzonder. We hebben bij de 12 apostelen (een rotsformatie aan de kust) zeer fraaie foto's gemaakt die zal ik zeker wel laten zien. Port Fairy is een klein haven stadje waar Andrea vandaan komt. We hebben bij haar jongere broer in zijn apartement overnacht. Een mooi strand maar het water was ijskoud. En erg veel vliegen. Victoria (dat is de "provincie") is een enorm groot agrarisch centrum met gigantische landerijen en veel koeien. Vandaar dus ook veel vliegen. Wel irrtant. Veel Nederlandse boeren zijn hier in de jaren 50 naar toe geemigreerd. Ook de ouders van Richard Dickman. Hij heeft ons aangewezen in welke streek hij is opgegroeid. Nieuwjaars avond hebben we bij Vince en Andrea thuis gevierd. Geen vuurwerk want dat mag niet in Melbourne. Natuurlijk wel veel vuurwerk op de TV vanuit Melbourne allemaal zeer professioneeel en mooi. De week ging duidelijk te snel om en zaterdag middag 3 Januari moesten we weer naar het vliegveld. Niet nadat we eerst met Esmee naar de dokter moesten, een beginnende oor-ontsteking. Hij wilde nog geen antibiothica geven maar gaf alvast wel een recept mee voor als het slechter werd. Gelukkig maar want op het vliegveld werd het slechter en nadat we Esmee een drankje met pijnstiller hadden gegeven moest ze overgeven. Dus toen toch maar even snel naar de apotheek, dat is dus makkelijk want die is op het vliegveld. We hadden een vlucht naar Port Douglas met een overstap in Brisbane. Ging uiteindelijk prima, de antibitica deed snel zijn werk.

Port Douglas: tropisch en fantastisch. Hoge temnperaturen soms net over 40C. Absoluut een van de hoogtepunten, met name de kangaroes, Yoran wilde absoluut een kleintje meenemen en ook de Koala's. "Ontbijt met de volgels" was fraai. De grote papagaaien vliegen hier dus gewoon rond, heel mooi. Natuurlijk is tropisch Australie het land van de gevaarlijke zoutwater krokodillen. Je haalt het hier echt niet in je hoofd om in een riviertje te gaan zwemmen. Dus zijn we maar naar een krokodillenpark gaan kijken. Die beesten zijn dus echt enorm! Yoran vond achteraf het vechten van 2 krokodillen een van de mooiste dingen. We hadden overigens een zeer fraai apartement met het mooiste zwembad van de vakantie volgens Esmee. De kabelbaan over het tropisch regenwoud naar een aboriginal dorp in het regenwoud was zeer indrukwekkend. Deze dag was het kokend heet zelfs volgens de mensen die hier altijd leven, ongeveer 43C. Het "4 mijl strand" in Port Douglas is zeer bekend en enorm mooi. Alleen kun je in de zomer (het was natuurlijk midden zomer in Australie) niet zwemmen vanwege de dodelijke kwallen. Ze hebben daarom een klein stukje met netten afgezet en daarin kun je zwemmen. Sommige kwalletjes (Irikudja) zijn echter zo klein dat ze door de kleine gaatjes van de netten kunnen. Een steek van deze kwal is zeer zeer pijnlijk en kan in uitzonderlijke gevallen dodelijk zijn. Er was daarom zeer regelmatig controle van het water door de strandwachten en veel mensen hadden speciale kwallen pakken aan. Deze pakken zal ik nog wel op de foto's laten zien. ALs je in Port Douglas bent dan moet je natuurlijk naar het "Great Barrier Reef". Dit was fantastisch, op een snelle catamaran na ongeveer 1 1/2 uur kwamen we aan en konden we snorkelen. Yoran vond het fantastisch met die slippers en duikbril. Ook hebben we in een soort halve duikboot gezeten met een glazen bodem. De vissen zijn werkelijk fantastisch en Esmee zag als eerste in de boot een enorme grote zeeschildpad voorbij zwemmen. Zeer indrukwekkend.

Na een dag op 5 was het dan weer zover en moesten we naar Goldcoast (2 uurtjes vliegen). Erg toeristisch maar wel mooie stranden. Hier kun je dus echt spektaculair surfen. In het noorden kan dat niet want de golven worden gebroken door het Great Barrier Reef. Wij zijn echter naar 2 grote amusement parken geweest: Seaworld en de Movie Studios. Seaworld is echt de moeite waard. Het was de mooiste dolfijnen show die wij ooit hebben gezien (Esmee vond dit het toppunt van de vakantie). En ook de ijsberen waren fantatsich. Vanachter dik glas kon je ze van zeer dichtbij in het water bekijken (dit vond ik een van de hoogtepunten). Movieworld is een pretpark en we hebben gelachen in 8 banen (erg nat geworden in een "boomstam"). Ook hebben we een spectaulaire voorstelling van Police Academy gezien, Yoran zat echt hardop te lachen. En Ron werd uitgekozen om in een film een piloot te spelen. Ze lieten zien dat terwijl ik in een nagemaakte cockpit zat ze mijn beeld met trucjes konden projecteren in een echte oorlogsscene. Yoran begreep dit niet helemaal.

Na Goldcoast stonf Hamilton Island op het programma. Een uurtje of twee vliegen net ten zuiden van het Great Barrier Reef. Een zeer exclusief vakantie-eiland en we hadden ons er erg veel van voorgesteld. Het was mooi maar eigenlijk viel het toch een beetje tegen. De villa was fantastisch en we hedden een eigen golfbuggy om in rond te rijden (dit vond Yoran dus fantastisch). Maar behalve het mooie eiland en strand en goede restaurants was er niet zo veel te doen. Wij hadden het Great Barrier Reef al gedaan en kozen er dus voor om naar een van de 10 mooiste stranden ter wereld te gaan (Whitewater beach). Helaas begon het aan het eind van de dag tijdens de terugtocht fors te regenen een echt stortbij. Door en doornat en koud kwamen we weer van de boot af. Helen's verjaardag is gevierd op Hamilton Island. 's Ochtends een mooi ontbijtje met wat kleine kadootjes en 's middags een helicopter vlucht. Dit was heel bijzonder en heel erg mooi. Yoran is uiteindelijk in de helicopter in slaap gevallen ... een dure slaappil. 's Avonds zijn we in een heel goed restaurant gaan eten.

Sydney: alweer een hoogtepunt. Wat een fantastische stad. We hadden een goed aprtement in Darling Harbour en hebben echt vanalles gedaan. Natuurlijk hebben we de harbourbridge en het operahouse bekeken. De haven is fantastisch. Ook zijn we naar het Sydney Aquarium geweest met de grootste haaien kollektie ter wereld. We hebben een dag geshopt en hebben veel uitstekende restaurants bezocht. Ook zijn we natuurlijk naar de "Blue Mountains" geweest een fantastisch natuurgebied in de bergen met een blauwe gloed van de eucaliptus olie in de lucht. Hier hebben we in de steilste treijnbaan ter wereld gezeten (52 graden, dat is echt steil). Bijzonder! De dierentuin in Sydney was alweer een van de hoogtepunten. Wat een enorme grote schildpadden en luguanen hebben ze hier. En ook een fantastisch uitzicht over de stad. Natuurlijk zijn we ook even in het Olympisch drop van 2000 geweest. Ik weet zeker dat ik nog veel dingen heb vergeten. Ik moet maar eens even naar de foto's en de video kijken. O ja wat ons wel opviel was het het TV nieuws en ook de kranten allemaal echt op Australie zijn gericht. Je kunt niet echt makkelijk een echte internationale krant kopen, wel jammer!

Tijd voor de terugvlucht naar Singapore op 22 Januari, Chinees Nieuwjaar, het jaar van de aap. De vlucht going weer prima en we sliepen in een hotel op Orchard road. Precies midden in het shopping centrum. Alleen de meeste winkels waren dicht vanwege Chinees nieuwjaar, dat was dus even pech hebben. Gelukkig was de grote boekwinkel wel open daar zijn we dus even een urrtje of zo ingeweest. De terugvlucht naar Beijing leek lang te duren, we weten niet waarom, maar duidelijk de minste vlucht. Dat was het dan, teveel om te vertellen, blij dat we dit hebben gedaan.

Zondag 21 December 2003

Alweer een week voorbij, a.s. vrijdag gaan we al weer op vakantie. De kinderen zijn al een week thuis. Veel mensen zijn al weg, het compound is dus erg rustig. Helen vind het wel prima zo, een relaxed leventje zonder al te veel intense sociale aangelegenheden. Soms is dat wel lekker. Afgelopen week ben ik maar eens een avond gaan stappen met een aantal collega's, dat is toch altijd weer erg gezellig. Ook hebben we een etentje gehad bij Ron & Leigh Cochrane, en zijn we ook nog eens een avond met Theo & Jim gaan uit eten (Peking Duck met daarna een Chinese voet massage). Zo rustig was het dus toch weer niet.

Vrijdag gaat natuurlijk de grote trip beginnen, 6 uur vliegen naar Singapore, 5 uur wachten en vervolgens 7-8 uur naar Melbourne. Daar zullen Vince en Andrea ons staan op te wachten. We zullen ongeveer 1 week bij hun blijven waarna we naar Port Douglas (ten noorden van Cairns) zullen vliegen. Met temperaturen boven de 30 graden Celcius, het Great Barrier Reef en het tropische regenwoud dichtbij zullen we ons wel vermaken. Daarna vliegen we naar de Gold Coast om een aantal pretparken te bezoeken. Dan gaan we echt genieten van het strand op Hamilton eiland (ten zuiden van het Great Barrier Reef). We zullen zeker snorkelen en misschien wel duiken. Ten slotte vliegen we voor een week naar Sydney waar we ons ongetwijfeld erg goed zulen vermaken. Via Singapore, waar we nog twee dagen blijven overnachten gaan we dan weer terug naar Beijing. Het is dan inmiddels 25 Januari... Fantastisch toch. Goed, tot aan eind Januari dus geen verhaaltje, daarna zullen er waarschijnlijk een hele partij foto's aankomen.

Rest ons nog om iedereen een erg goede kerstmis en een fantastische start van het nieuwe jaar te wensen!

Zondag 14 December 2003

Sinterklaas is alweer voorbij, de kerstboom staat alweer op. Ja ook in China. Sinterklaas-avond 5 december was er een Shell nieuwjaarspartij. Ron kon daar niet wegblijven, hij moest ook optreden in een dans en toneelstuk (best wel grappig). We hadden dus aan Sinterklaas gevraagd of hij de kadootjes misschien wat later kon brengen. Gelukkig had hij daar wel begrip voor, want op zaterdag ochtend 6 december stond er plotseling een grote mand met kadootjes in de slaapkamer van papa en mama. Jullie begrijpen het wel het was spelen geblazen. En nu maar eens kijken of er met kerst ook nog wat onder de boom ligt. Wat worden we toch verwend.

Afgelopen vrijdag hebben de kinderen vakantie gekregen. Dit betekende natuurlijk dat er weer een hele partij mensen is vertrokken. Dat wordt immers vaak afgestemd op schoolvakanties. Ook voor ons zijn er weer 4 families vertrokken (3 Shell families). Daar komt nog eens bij dat ook al veel mensen voor kerst weg zijn. Het is dus weer eens stil in ons compound. Gelukkig hoeven we nog maar 2 weken en dan gaan we voor 4 weken op vakantie, niet slecht. Helen heeft ook nog voor kerst avond een hele partij mensen uitgenodigd voor een hapje en een drankje. De kinderen hebben dus nu 6 (!!) weken vrij, niet echt want we houden hun 2 weken uit school. Voor Yoran geen probleem en ook voor Esmee niet zei de juf, ze doet het immers heel goed en die 2 weken maken dus niets uit. Het is voor ons natuurlijk een unieke gelegenheid om Australie eens goed te verkennen.

Het is in Beijing weer enorm droog, relatieve luchtvochtigheid onder 20%. Dat betekent dus weer veel water drinken en lippen insmeren.

Esmee komt net terug van haar wekelijkse zondagochtend spelen bij een vriendinnetje. Normaal komen ze hier maar deze keer was Laura's huis aan de beurt. Komende week zullen ze wel elke dag bij mekaar zitten. Gelukkig kan Yoran ook goed met hun spelen. Dat merkte ik gistermiddag ook al toen ik met Yoran op een verjaardagsfeestje was. Hij is veel minder verlegen en kan ook met grotere kinderen spelen. Prima dus.

Zojuist is bekend geworden dat de USA Saddam Hussein gevangen heeft genomen. Dit wordt dus een historische dag!

Voorgaande weken

Klik op: vorige weken.