Zondag 30 November 2003

Gisteren zijn we bij een Chinese bruiloft van een van m'n collega's geweest. Ze is getrouwd met een Italiaan. Best wel apart om mee te maken. Heel veel kleine symbolische dingen. Ze moesten bijvoorbeeld twee sloten aan mekaar vasthaken en de sleutels vervolgens aan de ceremonie meester afgeven zodat ze altijd bij mekaar zouden blijven. Ook de vader van de bruid werd stevig betrokken bij het ceremonieel. Hij werd voorgesteld en moest als eerste een kaars aanmaken. De moeder daarentegen werd totaal niet genoemd... Het begon om half 11 in een restaurant, ik geloof dat ze de formele registratie bij de regering al wat eerder hadden gedaan. Na een aantal speeches werd eten geserveerd, dat moest voort 12 uur beginnen anders zou het niet goed zijn voor het huwelijk. Om 2 uur zijn wij weggegaan toe was het bijna afgelopen.

Gisteravond hebben we maar weer eens een bal gehad. Dit keer het zuid-afrikaans bal in de China Club. Deze club is de meest exclusive in de stad. Je moet lid zijn om daar een feest te houden, dat gaat dan ook vaak via bedrijven want een lidmaatschap kost toch al gauw 15000 tot 20000 Euro. Het was het 2e zuid-afrikaanse bal dat werd gehouden en deze keer waren er zo'n 165 mensen (65 vorig jaar). Het was erg gezellig, goed eten en een uitstekende band. Het was de laatste avond in Beijing van Seema Bennet. Ze gaan terug naar Engeland want de moeder van Simon was erg slecht en zou nog maar een paar maanden te leven hebben. Simon en Seema hebben dus besloten om maar terug te gaan (de andere optie was Griekenland). Helaas afgelopen dinsdag is Simon z'n moeder overleden... Simon is dinsdag onmiddelijk terug gevlogen, Seema en de kinderen zijn vandaag in het vliegtuig gestapt. Alweer dus iemand (Simon) waar we geen afscheid van hebben kunnen nemen!

Ikzelf ben deze week 4 dagen in Singapore geweest, 30C en wat regen, heel wat anders dan Beijing waar het woensdag heeft gesneeuwd. Het ziet er nu erg grijs uit.

Zondag 23 November 2003

We zijn even uit de running geweest in verband met onze verhuizing. Zoals natuurlijk te verwachten viel bleek dat er geen ADSL internet aansluiting in het huis zat. Ze hadden ons tenminste 3 keer verteld dat er wel een aansluiting zat... we hadden het kunnen weten. Afgelopen vrijdag is het dan uiteindelijk toch goed gekomen. De arme vent van het Chinese telefoon bedrijf heeft de huid volgescholden gekregen van Helen omdat hij het eerst niet aan het werk kreeg. Kon die kerel echter niets aan doen want ik had het computer programma dat hij daarvoor nodig had op onze computer met een paswoord beveiligd.... oeps.

Maar goed, we zijn nu volledig geinstalleerd. Het huis is fraai en de extra ruimte is perfect. Ook Yoran heeft nu een eigen kamer en hij vind het heerlijk. Helen is helemaal in d'r nopjes met de enorme inloopkast van 20 m2. Het verhuizen ging eigenlijk prima. Het lokale verhuisbedrijf was heel professioneel en deed uitstekend werk. Niets gebroken, niets weg, erg goed. Ikzelf had 2 dagen vrijgenomen, de kinderen waren op school dus dat liep allemaal erg soepeltjes. Ik moet nu maar eens wat foto's gaan maken want daar heeft Marina om gevraagd.

Er gaan steeds meer collega's weg op het werk, onze projecten gaan niet bijzonder goed. Mijn eigen project zit ook enigzins in een impasse maar is nog niet dood. Volgende week zit ik in Singapore om hopelijk weer wat vooruitgang te boeken. We zullen zien.

Gisteren zijn we met 3 families en de kinderen gaan wandelen bij de Chinese muur. Een nieuwe plek waar we nog nooit geweest waren, wederom erg fraai. De kinderen deden het uitstekend. Gisteravond hadden we een etentje bij Jeff en Susan Carter, heel erg gezellig en heel wat Whiskey (single malt natuurlijk). Ik had fors wat water nodig vanochtend... De engelsen waren natuurlijk helemaal in de wolken vanwege hun net behaalde wereldkampioenschap Rugby. Het was natuurlijk ook een spannende wedstrijd.

Zondag 9 November 2003

Esmee's tropical dance party is goed geslaagd. Gistermiddag van 15.30 tot 18.00 uur hadden we 8 dames en 1 jongetje (Yoran natuurlijk) op bezoek. Ik had de disco lampen, bollen en stroboscopen opgehangen en we hadden de family-room leeggehaald. Helen had grote rollen papier op de muur gehangen en daar konden ze op schilderen. Vorig jaar was het feestje minder geslaagd, toen had Helen een heel programma met spelletjes, deze keer hadden we maar 2 spelletjes en voor de rest wat schilderen en natuurlijk de disco. Ging uitstekend, daar zijn we dus weer een jaar vanaf.

Vanochtend hebben we ons waterbed afgebroken. Het leeglaten duurde ongeveer 3 a 4 uur en ging eigenlijk best wel goed deze keer. Woensdag wordt het waterbed als eerste verhuisd dan kan ik dat gelijk weer vol laten lopen. Donderdag verhuizen we allemaal en wonen we dus in ons nieuwe huis, 200 meter verder op.

Op Esmee d'r verjaardag hebben we een gigantisch pak sneeuw gehad. Tien centimeter in een nacht. Zeer bijzonder want alle bomen hebben nog bladeren en er lang dus extreem veel sneeuw en ijs op. Het zag er fantastisch uit maar vrijwel alle bomen hebben takken (soms hele grote) afgebroken. Het was een troepje op de weg die ochtend.

We zijn nog steeds een forse hoeveelheid expats aan het verliezen binnen Shell. Het nieuwste is nu dat een groot gedeelte van de expat banen wereldwijd komt te vervallen en wordt vervangen door regionale banen. Dat betekent vaak dat je in je eigen land blijft wonen en veel meer gaat reizen. Veel goedkoper voor Shell (ze hoeven geen huis en school te betalen en een veel kleiner salaris). Niet echt leuk natuurlijk voor de expats zelf. Ikzelf zit hier voorlopig nog wel even. Zolang we het voor mekaar krijgen om een groot project waar ik aan werk levend te houden is alles nog wel OK. Als dit echter niet lukt dan ben ik volgend jaar ook aan de beurt, maar goed dat zien we dan wel weer.

Zondag 2 November 2003

Zo, dat is een poos geleden. Eens even denken wat is er allemaal gebeurd. De kinderen hebben United Nations day gehad op school (parades van kinderen van meer dan 40 landen en veel muziek) en natuurlijk ook Haloween (afgelopen vrijdag). Marjan en Robert en de kinderen zijn weer veilig thuis in Nederland gearriveerd. Helen is alweer druk aan het werk geweest, zowel bij Shell als bij Richard-Ellis. We hebben alweer 2 afscheidsfeestjes gehad, ikzelf ben al een week in Nederland geweest en bijna een week in Engeland. O ja, we hebben ons eerste galadiner en bal van het seizoen ook al weer gehad (Engelse Bal) en de dag na dit bal ben ik met Esmee naar de muur geweest met de beavers (scouting). We hebben deze keer de muur van de achterkant beklommen, in plaats van met de auto ernaar toe rijden hebben we de berg beklommen, erg mooi. O ja, we zijn natuurlijk ook met de verhuizing bezig over 2 weken is het zover, we hebben nog wat nieuw meubilair gekocht, de chef-kok is net geweest ... en het is nog steeds goed weer, wel een beetje smerige lucht de afgelopen 2-3 dagen. Zo, hoeveel kun je doen in 3 a 4 weken, een heleboel dus (en ik weet zeker dat ik nog veel meer vergeten ben).

Marina heeft me gevraagd om eens wat foto's van ons compound op het web te zetten. Zodra we verhuisd zijn zal ik daar eens aan gaan werken. Ook zal ik dan eens wat foto's van Tibet op het web zetten, Helen heeft een hele CD vol.

Esmee is vrijdag jarig en geeft zaterdag een feest. We gaan er een Tropical Party van maken. Ik heb vanmiddag de disco-lampen (die we twee jaar geleden voor het laatst hebben gebruikt) opgehangen. Yoran vond het natuurlijk fantastisch, allemaal kabeltjes en knopjes, "cool" vindt hij dat.

Zondag 5 October 2003

Onze gasten (Marjan, Robert, Thimo en Veerle) zijn gisteren gearriveerd. Ze zijn via Frankfurt gevlogen en hebben een prima reis gehad. Natuurlijk niet al te veel geslapen maar dat is inmiddels ingehaald. De kids hebben vannacht doorgeslapen en ook Robert en Marjan waren vanochtend fit. We zijn vandaag naar de "Silver Pagoda's" geweest, een van de vele heilige plaatsen van de boedhisten. Er stond vroeger een grote tempel maar die is weg. Er zijn wel nog 6 hele fraaie pagoda's over, heel mooi. We hebben er ge-picknicked. We waren natuurlijk met zijn 8-en en met de chauffeur negen personen, en dat past niet in onze Passat. Vandaar dat we de Passat tijdelijk ingeruild hebben voor een Ford Transit bus, daar gaan we wel allemaal in. Alleen is nu het probleem dat we met die bus niet binnen de 3e ringroad in Beijing mogen komen, daar moeten we dus even wat op verzinnen.

Morgen gaan we naar het sun-park, een pretpark met veel attracties voor kinderen, en ook de ouderen. Eigenlijk moeten Esmee en Yoran moregn weer naar school, maar ja het komt maar een keer voor dat Thimo en Veerle op visite zijn, dus we houden ze morgen maar een dag uit school. We kunnen nog niet echt naar de grote attracties want daar is het nog te druk. Tot en met dinsdag hebben veel Chinezen nog vrij (ik ook overigens), daarna is het prima vertoeven in de Verboden Stad, het Zomer Paleis, de Temple of Heaven, de chinese Muur en dergelijke.

Volgende week zondag moet ik naar Nederland en de week erna naar London, twee weken dus geen verhaal. Tot dan!

Zondag 28 September 2003

Ik was vorige week nog vergeten te vertellen: Helen zit nu in het bestuur van de Nederlandse School en op de introduktieavond werd ze door een Nederlandse dame herkent. "Jij bent van die website", ja en nu moet ze dus ergens in October een interview geven. De dame was geloof ik een stagiare, ik weet niet waarom ze nu een interview wil.

Het is dit weekend een werk-weekend in Beijing. Van 1 t/m 3 October heeft iedereen vrij en om de vakantie wat langer te maken laten ze iedereen eerst een weekend doorwerken en vervolgens krijg je dan 4 en 5 October ook nog vrij. In dit geval is 4 en 5 een weekend dus krijg je 6 en 7 October vrij. Ja ik weet het het is ingewikkeld maar het komt er op neer dat we dit weekend werken en dan van 1 t/m 7 October vrij hebben.

We komen net terug van Pinnacle Plaza (een aantal winkels dicht bij een ander compound). De weg ernaar toe "Jingsu Lu" zat weer pot-dicht door een groot ongeluk. Wij konden nog net omdraaien en een achterom weg nemen anders stonden we dus weer een uur vast. Er gebeuren steeds meer grote ongelukken... er komen 500 nieuwe auto's per dag erbij in Beijing. En de meeste Chinezen kunnen dus echt niet auto rijden.

Helen staat nu achter mij de checken of ik niet iets verkeerds schrijf. De chef-kok (ja we hebben iedere zondag een chef) is India's aan het koken, ik ben benieuwd. A.s. zaterdag komen Marjan en Robert en Timo en Veerle. Yoran zit al twee weken af te tellen. Elke ochtend vraagt hij wanneer Timo komt.

We gaan misschien ook verhuizen, we hebben naar een ander huis gekeken (maar 200m verder op in hetzelfde compound) en die eigenaar wil een fors aantal verbeteringen uitvoeren aan het huis. Misschien verkassen we dus wel aan het eind van October, wie weet.

Zondag 21 September 2003

Ja ik heb even een weekje overgeslagen. Eerst had ik niet zo veel zin en toen heb ik het gewoon vergeten. We zijn net even gaan kijken bij een meubelzaak. We willen een dranken-kast laten maken. Dit is dus perfect hier in Beijing, je geeft ze een ontwerp en drie weken later is het klaar. En het ziet er uitstekend uit voor een lage prijs. Het enige nadeel is dat ze alles van "Elm" hout maken, dat werkt redelijk fors (alhoewel het merendeel van het hout oud is). Maar met de extreme droge lucht in de winter en de relatieve hoge vochtigheid in de zomer kunnen er forse spleten komen. We zullen zien, we hebben overigens nog geen keus gemaakt. We hebben een hele mooie gezien maar die is vrij groot. Nog even meten of het wel past. Het is vandaag warm, de afgelopen dagen was het veel koeler. Laten we maar hopen dat als Marjan en Robert over twee weken komen dat het nog lekker is. We kunnen deze dagen toch niet buiten zitten want we hebben weer eens een bijennest. Morgen wordt het weggehaald.

Yoran vindt school nu toch wel erg leuk. Hij houdt er nog steeds niet van als er mensen naar hem kijken, net als bij het voetbal op zaterdag. ALs er ook maar een iemand kijkt is het afgelopen... en er zijn zoveel mensen bij het voetbal. Gisteren heeft hij dus welgeteld twee keer een bal geschopt en weigerde vervolgens om mee te doen.

Esmee wordt steeds vrijer. Ze heeft zich nu opgegeven voor "drama" op school. Toneel dus na schooltijd. Ik ben benieuwd.

De tijd van de gala diner's breekt weer aan. We merken dat we minder worden uitgenodigd. Mensen klieken bij elkaar bij bestaande groepjes. We hebben deze keer dus maar het hef in eigen hand genomen. Ik heb 3 tafels (30 personen) gereserveerd en we zijn op zoek gegaan. Ik geloof dat we nog 2 koppels nodig hebben, dat komt dus wel goed. De vakantie naar Australie krijgt ook steeds duidelijker vormen. We weten nu inmiddels waar we naar toe gaan en hoe lang we op iedere plaats willen zijn. Het is nu nog een kwestie van hotels/appartementen uitzoeken.

Zondag 7 September 2003

Helen (en Vicki, Margaret, Louise, Sophie en Seema) zijn woensdag weer tot het "aardse" teruggekeerd nadat ze een dag of vijf in en rondom Lhasa hebben doorgebracht. Ze waren allemaal zeer onder de indruk. Helen heeft dat al eerder gezegd van haar tripje naar Mongolie: de monniken en hun kloosters en paleizen maken grote indruk. Ze zijn natuurlijk in Potala Palace geweest, het heilige der heiligen waar de Dalai Lama's hun "thuis" hebben (behalve de huidige natuurlijk want die is verbannen). Dat brengt me meteen bij het negatieve van deze trip, de Chinezen zetten toch wel een forse stempel op de Tibetaanse bevolking. Volgens China hoort Tibet bij hun en staan ze in hun recht, en dat laten ze ook zien. Alles maar dan ook alles wordt onder controle gehouden. De gids die de dames bij zich hadden moest zeer voorzichtig zijn met wat hij zei, hij werd gecontroleerd. Per jaar mogen er bijvoorbeeld maar 40 nieuwe monikken bijkomen van de Chinezen, maw. ze worden uiteindelijk teruggebracht tot een zeer klein groepje dat geen kwaad meer kan...

Ze hebben allemaal wel wat last gehad van de hoogte, Helen eigenlijk het minst maar sommige van de anderen hadden toch wel forse hoofdpijn met name tijdens de trip naar Lake Nam (een heilig meer dat op 5000m hoogte ligt en dat zo ongeveer 70km bij 30km groot is). Maar het was de moeite waard.

Gistermiddag hebben we een moonfestival party gehad bij een van mijn Chinese collega's. Dit moonfestival dat op een vaste dag in de Lunar kalender valt (en dus elk jaar op een andere dag valt in de westerse kalender) is een oogst festival. Het luidt ook het begin van de herfst in. Het was gezellig, we hebben lekker Chinees gegeten en Esmee heeft dumplings ("jiao ze") gemaakt. Ze waren erg lekker.

We gaan zo meteen even naar een Italiaans restaurant om wat catering te regelen voor morgen want een gedeelte van de afdeling van Ron komt bij ons thuis voor een afscheid van een collega die naar London verhuist. OK, tot volgende week.

Voorgaande weken

Klik op: vorige weken.