Zondag 31 Augustus 2003

Helen is gisterochtend om 05.30hr vertrokken richting Lhasa in Tibet. Ze zijn daar om ongeveer 10.30hr geland. We hopen natuurlijk allemaal dat ze het fantastisch zullen hebben en niet al te veel last van de hoogte zullen krijgen. Lhasa ligt op 3500 m hoogte en ze zullen nog een keer 1200 m hoger gaan als ze naar Lake Nam gaan. Dit klinkt allemaal wel aardig maar kan toch wel gevaarlijk zijn. Door de lage druk krijgt vrijwel iedereen de eerste dagen wel problemen met hoofdpijn ed. Te snel stijgen kan zelfs zeer ernstige gevolgen hebben. Er kan dan teveel stikstof in het bloed komen en bovendien zou in extreme gevallen het hoofd langzaam vol water kunnen gaan lopen ..... Gelukkig komt dit niet zo vaak voor maar ze moeten wel op hun hoede zijn. Ze zijn in een groep van zes en moeten voorkomen dat iemand, ondanks symptonen, niet wil onder doen voor de rest van de groep. Gelukkig hebben ze het hier in Beijing uitgebreid over gehad en ook met artsen gesproken. Ik maak me hier dan ook geen zorgen over. Wat misschien nog wel gevaarlijker is zijn de zeer slechte wegen. De dag dat ze naar Lake Nam gaan (dinsdag) moeten ze 4.5 uur heen en 4.5 uur terug in naar alle waarschijnlijkheid slechte bussen. Maar goed, ze krijgen dan ook wel wat te zien. Woensdag avond komen ze terug, we zijn benieuwd.

Het is hier nog steeds uitstekend weer en we hebben gistermiddag dan ook bij het zwembad gelegen. Later vanochtend zullen we maar weer een keer gaan. Zowel Esmee als Yoran vinden het heerlijk. Esmee zwemt prima, ze heeft nog steeds op zaterdag ochtend les. Yoran durft af en toe ook al te spartelen zonder dan ik hem vast houd. Esmee is overigens afgelopen dinsdag begonnen met tennisles en Yoran begint a.s. zaterdag weer met voetbal, eens kijken of dat beter gaat dan in het vorige seizoen.

Er zijn meer en meer Shell expats die hier weggaan en er komen er maar weinig terug, minder leuk. Maar ook dat gaat in fasen wacht maar eens een jaar of zo dan komt iedereen weer terug. Van andere bedrijven komen er toch weer veel nieuwe mensen, met name Nokia heeft een enomre hoeveelheid finnen hier. Volgens mij echt wel de grootste groep in ons compound.

In October komen Robert en Marjan voor bijna twee weken. Het eerste weekend van November gaan we met Erik en Therese Wolters en kinderen naar Xi'an en 2e kerstdag vertrekken we voor 3 1/2 week naar Australie. We zijn dus al weer druk bezig met het plannen van van alles en nogwat. Ikzelf zit ook nog een week in Nederland midden October (en misschien ook nog eens een keer in December...). Groetjes.

Zondag 24 Augustus 2003

De eerste schoolweek zit er weer op. Esmee vind het zoals gewoonlijk weer allemaal heerlijk. Leuke juf, Esmee zit weer vol energie. Dat komt wel weer goed. Yoran heeft het eigenlijk ook erg goed gedaan. De eerste 3 dagen huilen (Helen en/of ikzelf zijn met hem meegegaan naar school. Als we dan weggingen was het even 10 min huilen. De juf zei echter dat het daarna prima was. Niet dat hij meedoet, hij weigerde bijvoorbeeld een handafdruk met verf te maken. Op donderdag huilde hij niet meer en zwaaide hij ons uit, terwijl hij de hand van de ayi vast hield. En op vrijdag zijn we al niet meer meegegaan. Goed dus.

Ik kan aan Helen merken dat ze nog niet echt blij is om terug te zijn in Beijing. Gisteravond hadden we een "Welcome Back" party in de grote tuin voor in het compound en dan kun je natuurlijk toch wel merken dat Gwen en Andrea er niet meer zijn, en dat van de andere bekenden er in de komende 2 maanden nog veel weggaan. Ook merken we dat het niet zo eenvoudig is om bij andere groepjes "binnen" te komen. Vanochtend zat Helen dus even te kniezen, kan ik me wel voorstellen.

Echter, het komende weekend gaat Helen en 5 andere dames naar Tibet! Vertrek zaterdag en terug woensdag. Dat is natuurlijk toch wel een bijzondere trip, ik weet zeker dat ze daar erg van zal genieten. Daar moet ik ook nog maar een keer naar toe. En Marjan en Robert komen in October naar Beijing (na eerder dit jaar gecancelled te hebben vanwege SARS).

Vanmiddag hebben we de chef en 7 mensen visite. Het is hier trouwens erg warm, vrijdag was het 39 graden C!! Niet normaal. Goed, ik weet niet meer tot volgende week.

Zondag 17 Augustus 2003

Zo, dat is lang geleden. We hadden het er afgelopen week over maar van de afgelopen 4 maanden hebben Helen en de kinderen er 3 in Nederland doorgebracht. Eerst midden April uit Beijing wegvluchten vanwege SARS, toen 10 mei weer terug om vervolgens 15 Juni weer naar Nederland te gaan voor de 8 weken durende zomer vakantie. We zijn toch wel blij dat we nog een eigen huis hadden waar we in konden. Het is altijd wel gezellig bij Marjan en Robert maar dit zou toch te lang zijn. Ook zij moeten hun eigen leven kunnen leiden. Met ons eigen huis zo dicht bij ging dat prima.

Eigenlijk zijn deze 4 maanden omgevlogen, met name voor mij want ik ben weer fors aan het reizen geweest. De laatste 9 weken zien er ongeveer alsvolgt uit: 2 weken London/Nederland, 1 week Beijing, 1 week Singapore, 1 week Beijing, 1 week Nederland, 1 week Italie, 1 week Nederland en 1 week Beijing. Ja we zijn dus al weer een week terug. En met ingang van morgen gaat het gewone leven weer beginnen want de kinderen gaan dan weer naar school. De nieuwe klassen zijn bekend, zowel Esmee als Yoran zitten niet bij al hun vriendjes en vriendinnetjes. Er is het een en ander door mekaar gegooid. Voor Esmee zal dat geen probleeem zijn, voor Yoran wel wat meer. Hij was afgelopen vrijdag met Helen gaan kijken naar de nieuwe klas en juf. Toen zag hij ook zijn oude juf en zei, "O dat is goed, juf Lynn is er nog dus ik hoef geen nieuwe juf". Hij begrijpt niet waarom dat wel moet. Dat zal de komende weken wel een probleem worden. Gelukkig is de busmonitor (Chinese dame die de kinderen helpt in de bus) dezelfde gebleven. Dus de bus zal wel goed lopen. We zullen zien.

Yoran vroeg afgelopen week aan Helen om even langs het huis van Jessie te lopen. Helen zei dat Jessie er niet was. Hij zei: "Dat weet ik, maar ik wil even naar de deur kijken of die nog steeds dicht is." ...... Tja, ongelooflijk. Jessie is mid April weggegaan. ALs hij een foto ziet knuffelt hij de foto. Ook Gwen vanuit Canada vertelde dat Jessie een nieuw vriendje had, Gwen had gevraagd of dat haar beste vriendje was, waarop Jessie verontwaardigd had gekeken en had gezegd dat dat niet kon want dat was Yoran. En ik maar denken dat die jonge kinderen dat allemaal binnen een paar weken zouden vergeten, niet dus.

Even over de vakantie in Italie: fantastisch. We hadden besloten om met de autoslaaptrein vanuit Dusseldorf naar Noord-Italie te reizen en vandaar uit dan verder naar de plaats van bestemming. Op deze manier konden we in ieder geval de zwarte zaterdag in Duitsland en Oostenrijk vermijden. De kinderen vonden het geweldig, en het is ook wel leuk. Alleen als je denkt dat je goed kunt slapen dan heb je het dus wel mis. On-comfortabel is de enige juiste omschrijving. Om 10.00uur 's ochtends waren we in Noord-Italie vanwaar we dachten dat het nog zo'n 5 uur zou zijn. Het zijn 6 1/2 uur geworden, gelukkig hadden we airco. De terugweg werden 7 1/2 uur, enorm druk. We konden niet stoppen want we zaten zeer krap in de tijd. 5 minuten later en de trein was weg geweest ... We hadden een groot appartement ergens op een berg. Zeer afgelegen, fantastisch mooi, gerestaureerde oude Italiaanse huisjes, 17 bij elkaar, echt in de "middle of nowhere". Het is uitstekend bevallen, we hebben een aantal trips gemaakt onder andere naar Siena en Assisi. Waanzinnig mooie steden. Ook zijn we natuurlijk naar een wijngaard geweest, heerlijk! Het eten, de wijnen, de mensen en de omgeving maken Toscane tot een fantastische streek. Ik zou er zo willen werken.... Borgo di Vagli heette het resort, kijk zelf maar eens: http://www.traditionaltuscany.co.uk/borgodivagli.htm

Ik zal proberen om een van deze dagen weer eens wat foto's op het web te zetten.

Zondag 13 Juli 2003

Net terug van een week Singapore, lange werkdagen en ook vandaag ben ik fors aan het werk. Ik heb dus geen tijd voor een lang verhaal. Nog een week en dan heb ik vakantie. Yoran, zo heeft Helen mij verteld, vraagt 2 of 3 keer per dag waar ik blijf. Het duurt zo lang, zegt ie. Kerel, nog een week. De komende 3 weken dus geen verhaal, ik neem m'n computer niet mee. Tot ziens!

Zondag 29 Juni 2003

Daar ben ik weer. Afgelopen donderdag ben ik teruggekomen uit London waar ik zo'n anderhalve week aan een projekt heb gewerkt. Zondag 15 Juni zijn we met z'n allen naar Nederland gevlogen. Omdat KLM niet meer rechtstreeks Beijing - Amsterdam vloog moesten we eerst naar Shanghai (zo'n 2 uur vliegen) om daar het vliegtuig uit te gaan en 1 1/2 uur te wachten, vervolgens hetzelfde vliegtuig weer in te stappen en via Beijing (zonder landing, maar wel zelfde route) naar Amsterdam te vliegen. Al met al zo'n 15-16 uur. Neem dan nog even de extra tijd die het kost voor het inchecken, zo'n 1 1/2 uur, en dan natuurlijk de afhandeling in Schiphol (ging snel 1/2 uur) en vervolgens nog het ophalen van de auto en de reis naar Assen (3 uur) dan kom je op een totaal van 20-21 uur reizen. Geen kattepis! Gelukkig kon ikzelf business class vliegen en had ik net genoeg punten om Helen en de kids ook te upgraden naar business class. Voor dit soort gelegenheden is dit perfect. Het was lang maar al met al hebben de kinderen het uitstekend gedaan. Ik kan me overigens wel voorstellen dat Helen hartstikke blij was dat ik ook meevloog.

Helen zit in ons eigen huis in Assen waar inmiddels de tuinman al is ingeweest en het huis is ook al aan de buitenkant geverfd. Meteen actie ondernemen, niet slecht. Alles ziet er inmiddels alweer prima uit en het gaat goed. Met name Yoran vraagt wel vaak of ik ook kom, maar dat weet ik nog niet precies. Ik zal zeker komen maar wellicht voor een kortere periode. Het projekt waar ik aan werk zit in een belangrijke fase. We hebben een week vakantie geboekt in Italie dus daarvoor ben ik wel in Europa, of ik ervoor en erna nog veel tijd in Nederland heb is nog maar de vraag. Tja, zo is het nu eenmaal.

De zomer is op de en of andere manier altijd weer een tijd van veel business trips. SARS is over dus het mag weer. Vorige week in London, deze week gewoon in Beijing, daarna naar Singapore voor een week. Dan weer terug naar Beijing en dan hopelijk naar Nederland om vandaar uit op vakantie naar Italie te gaan. Het reizen is wel leuk, maar ik begin wel te merken dat het echte aantrekkelijke zo langzamerhand toch wat minder wordt. Het nieuwe van bijvoorbeeld Singapore is er nu wel af. Maar goed, een paar keer per jaar is toch altijd wel aardig.

Yoran en Esmee hebben een jaarboek van school meegekregen. Daarin staan alle klassefoto's en ook een speciale pagina van elke klas met alle kinderen. Yoran is fantasties (is dit goed gespeld?), blijkbaar was hun gevraagd wat voor werk hun vader deed. Hij had geantwoord "my dad is not working", en zo sta ik nu dus vereeuwigd in het jaarboek. Kijk zelf maar.

Volgende week zit ik waarschijnlijk in het vliegtuig dus geen verhaal.

Zaterdag 14 Juni 2003

Morgen gaan Helen en de kids naar Nederland en ikzelf vlieg door naar London voor werk. Geen nieuw verhaal dus voor 2 weken.

Zondag 8 Juni 2003

We zijn alweer druk bezig met de komende zomervakantie. Die laatste weken voordat Helen en de kinderen weer naar Nederland gaan zijn altijd hectisch. Laatste dagen op school, nog snel wat kadootjes kopen, nog wat afscheid feestjes (alhoewel we die natuurlijk dit jaar allemaal al gehad hebben). Het weer is fantastisch en dit jaar hebben we weinig last van muggen. Ze hebben de grote vijver in het park bij ons huis drooggelegd (al een paar maanden). Dit was ook een van de akties ondernomen om SARS tegen te gaan. Vraag me niet hoe dat zou helpen want dat weet ik niet. Ik merk wel dat er minder muggen zijn, prima dus.

We weten nog steeds niet hoe (en of) Helen a.s. zondag zal vliegen. De ambassade had gehoord dat ze waarschijnlijk met Dragon Air naar Shanghai zal moeten vliegen en dan met KLM naar Amsterdam. Op zich niet zo'n probleem, alleen alle koffers moeten weer opnieuw ingechecked worden. Minder prettig dus. We verwachten a.s. dinsdag meer te weten.

Esmee is zich al helemaal aan het voorbereiden op de laatste schoolweek. Ze heeft van alle meisjes in de klas een tekening gemaakt. Natuurlijk met de juiste kleur haren, ogen en het soort kleren dat ze dragen. Morgen neemt ze ze mee naar school. Ze hebben het afscheidsfeestje al vorige week gehad omdat er een redelijk aantal families waren die dit weekend al zijn vertrokken. De andere grote international school is al dicht gegaan, dit ivm. SARS (ze zijn de mei vakantie open gebleven).

Op mijn werk zou wel eens een heel drukke periode kunen aanbreken. Het is de afgelopen maanden redelijk geweest maar het project waar ik aan werk zou wel eens in een stroomversnelling kunnen raken, we zullen zien. Het zou wel erg goed zijn voor onze business als dit zou gebeuren.

Helen heeft gisteravond een "girls-night-out" gehad. Het was gezellig maar ze mist Andrea en Gwen toch nog wel heel erg. Helen zit inmiddels in het bestuur van de Nederlandse School in Beijing die officieel in oprichting is. Het is hetzelfde Nederlandse onderwijs op de school van Esmee dat er al was, alleen het wordt nu wat formeler en ze kunnen ook subsidie krijgen. Zo houd ze zich wel bezig, we zullen wel zien hoe dit allemaal na de zomer gaat.

Zondag 1 Juni 2003

Yoran heeft afgelopen vrijdag voor het eerst aan een klein optreden op school meegedaan. Hij heeft een liedje meegezongen. Het is niet helemaal waar dat dit voor het eerst is, maar wel met Helen als toeschouwer. Normaal rent hij onmiddelijk naar mama toe als hij haar ziet. Deze keer dus niet, Helen was apetrots. Hij staat trouwens ook voorop het twee wekelijkse schoolblad met een foto. Ze hadden geleerd om pasta te maken op school, met eieren van hun eigen kippen.

Gisteren zei Yoran plotseling: "ik heb SARS, nu ga ik dood"... Die kleintjes wordt op school goed ingepeperd dat ze goed handen moeten wassen. Er wordt hun ook uitgelegd waarom dat is en waarom ze bevoorbeeld elke dag getemperatuurd worden. Erg goed vinden wij.

Nog twee weken en dan komt Helen alweer naar Nederland. KLM heeft echter besloten om niet meer rechtstreeks vanuit Beijing te vliegen. Dit betekent dat in plaats van een 10 uren vlucht het nu een bijna 16 uren vlucht wordt... Helen zit stevig te balen. Ze vliegen nu eerst naar Shanghai daar is het 2 uur wachten en vandaar uit naar Nederland. Op deze manier krijgen ze waarschijnlijk het vliegtuig nog redelijk vol.

Gisteravond hebben we weer eens een "progressive diner" gehad, erg gezellig. Natuurlijk waren er veel minder mensen (zo'n 36) maar het was toch weer goed geslaagd. We zijn net terug van een lunch bij en Chinese collega van mij. Gezellig, ze hadden allerlei Chinese gerechten gemaakt, zag er allemaal goed uit. Goed onze gasten voor het diner van vanavond komen eraan, ik moet ervan door.

Zondag 25 Mei 2003

Yoran is vanochtend in een slechte bui wakker geworden, alles moet het ontgelden, deuren, papa, Esmee, mama. Het enige wat goed is is z'n doek... Ik zal zometeen wel eens met hem naar buiten gaan. Het is hier fantastisch weer 25-30 C en nog vrijwel geen muggen. Bij ons achter in de tuin is het dan ook goed vertoeven. Helen heeft een gigantisch badje gekocht voor de kinderen, ik zal eens kijken of ik er vandaag een foto van kan maken en die dan op het internet zetten.

Gisterochtend voetbal gehad met Yoran. Hij gaat altijd erg enthousiast maar zodra hij de bal naar iemand anders dan papa moet trappen dan wil hij niet meer. Ach, geeft niet we blijven gewoon gaan. Volgende week is waarschijnlijk toch de laaste keer want een van de grote scholen gaat dan al dicht. Die hebben de mei vakantie gecancelled en gaan dus eerder met zomer vakantie. Volgende week gaat dan ook een grote uittocht beginnen en wordt het nog leegger in ons compound.

Helen komt 15 Juni al naar Nederland en ikzelf kom een maand later. We blijven tot 10 Augustus. Daarna hebben de kinderen nog een week om van de jet-lag bij te komen voordat ze weer naar school gaan. Yoran gaat volgend schooljaar naar pre-K (pre-Kindergarten heet dat, ik weet niet welke groep dat is in het Nederlandse onderwijs systeem). Maar hij gaat wel volledige dagen, 5 dagen per week. Daar is Helen best wel blij mee. Helen is overigens op zoek naar iets waarmee ze bezig kan blijven, werk of misschien een studie. Ze weet het nog niet precies.

De aandacht voor SARS wordt duidelijk minder hier in Beijing. Onze Ayi gaat weer in d'r eigen huis wonen. We weten niet of we daar nu alweer zo blij mee zijn. Maar goed we kunnen dat wel begrijpen. Ik weet niet meer, volgende week meer.

Voorgaande weken

Klik op: vorige weken.